Pokój i dobro!
„Radujcie się zawsze w Panu, jeszcze raz powtarzam radujcie się” Flp 4,4
15 maja odbył się kolejny Wieczór Uwielbienia naszego Pana i Boga Jezusa Chrystusa z zespołem Betesda i bratem Beniaminem. Chciałem się z Wami podzielić moim świadectwem.
Po poprzednim Wieczorze Uwielbienia, na którym modliliśmy się o wylanie Bożej Miłości, brat Beniamin rozeznał temat kolejnego wielbienia: „radość”.
Im bliżej Wieczoru Uwielbienia, tym więcej pojawiało się problemów. Członkowie zespołu przechodzili trudne doświadczenia w życiu osobistym i codziennym. Zaczęły pojawiać się wątpliwości w sercach: „jak Ciebie uwielbiać Panie i jak się radować gdy okoliczności temu nie sprzyjają”? Wtedy Pan przyszedł ze Słowem z księgi Habakuka „Ja mimo to będę się radować, weselić się będę w Bogu, Zbawcy moim” (Ha 3,18). A Duch Święty obdarzył nas wewnętrznym nastawieniem – będziemy się radować mimo okoliczności, które nie dają nam do tego zachęty, będziemy się radować w naszym Bogu, gdyż wielkie rzeczy dla nas przygotował! Z takim nastawieniem weszliśmy w uwielbienie.
Podczas Eucharystii Bóg potwierdził w Ewangelii, że przyjdzie z radością. Rzekł: „wasz smutek przemieni się w radość” (por. J 16, 20). Rozpoczęliśmy od uwielbienia Imienia naszego Pana pieśnią „ A Jego Imię Jezus”. Pan przychodził z pokojem i uniesieniem, dało się odczuć, że Jezus jest pośród nas i chce być Bogiem z nami. Potem zaczęliśmy prosić Ducha Świętego o odnowienie naszych serc pieśnią „Na nowo stwarzaj mnie”. Brat Beniamin zachęcał Kościół do modlitwy sercem i do otwarcia się na dar radości jaki daje Duch Boży, a radość Boża powoli zaczęła kiełkować w naszych sercach. Następnie przyszedł czas na uwielbienie Jego Miłości i Obecności pośród nas.
W pieśni „Jestem tu by wielbić” serca nasze unosiły się do Boga, a Pan przychodził z pokojem i miłością, zaraz potem wyznawaliśmy naszą miłość do Jezusa śpiewając pieśń ”Kocham Ciebie Jezu” i dziękowaliśmy Mu za wszystko co nas w życiu spotyka, a przede wszystkim za to, że On jest z nami w tych doświadczeniach.
Potem Duch Święty przyszedł do nas z radością, a ta wylała się na cały Kościół w pieśniach „Chcę wywyższać Imię Twe”, „Czcijmy Jezusa”, „Radość duszy mojej” i „Będziemy tańczyć, będziemy śpiewać” które przeplatane były okrzykami: „Alleluja”! Duch dawał radość, można było doświadczyć żywego radosnego Kościoła. W pewnym momencie zespól rozdał marakasy, tamburyna i grzechotki, a kto nie dostał instrumentu ten klaskał w dłonie śpiewając i radując się w Panu.
Myślę, że gdyby ktoś wszedł w tym momencie do kościoła, to pomyślałby „upili się młodym winem” (por. Dz 2,13), tak obficie rozlał Pan swoją radość pośród nas. Na koniec powierzyliśmy się ukochanej Mateczce w pieśni „Maryjo ukryj mnie”.
Pan powiedział do swoich uczniów „to wam powiedziałem, aby radość moja była w was i aby radość wasza była pełna” (por. J 15,11). Bóg nie zostawił nas samych, On jest z nami na każdy czas. Nigdy nas nie opuszcza i w największej ciemności stoi przy nas i daje nam swoje światło. Wyciąga nas z dołu zagłady i stawia nasze stopy na skale. On sam jest naszą tarczą i schronieniem, nasza fosą i twierdzą warowną. W cieniu Jego skrzydeł możemy się schronić, Jego obecność jest nieustająca. On Jest, który Jest. Nie ma na tym świecie takiej siły, która mogłaby nas oddzielić od miłości naszego Pana.
Czyż to nie jest powód do prawdziwej radości Bracia i Siostry? Więc radujmy się w Panu Alleluja!!!!
PS. Specjalne podziękowania dla naszego proboszcza br Cordiana Szwarca za opanowanie sprzętu nagłośnieniowego oraz dla Wspólnoty Jeshua z Olsztyna za modlitwę wstawienniczą i pomoc techniczną!
Wojtek
